Als ik de spijker op zijn kop kon slaan, dan zou het volgend bericht getuigen van het grootste cliché dat ik ken, ik zou er alle woorden voor willen gebruiken om te zeggen dat ik er geen woorden voor heb om jou te zeggen hoe ik me nu voel. Ik zou het kunnen proberen maar geen greintje van wat ik nu schrijf zal ooit in de buurt komen van de werkelijkheid van deze avond. Want deze avond is eigenlijk al voorbij.
En dat spijt me, mijn vriend, dat ik deze avond achteloos voorbij heb laten gaan.
Spijt, schuld, liefde en geborgenheid zijn de ridders die mij voor de avond vastgenageld hebben, op de bank. En ik kwam er niet vanaf totdat ik besloot mijn huid te verwarmen door een douche bij het open raam opdat ik kon nadenken wat mij deze avond tot nutteloosheid dreef.
Moet ik het uitleggen? Heeft het zin om mij te verontschuldigen voor iets dat ik niet gedaan heb? Ik voelde me thuis op de bank, ik me voelde geliefd op de bank. En toch was er het ongemak van de spijt die ik voelde voor de schuld die ik nu heb. Hoe kan ik deze avond ooit terugbetalen, de schuld vereffenen zodat ik zo rustig kan slapen gaan?
Voor altijd de jouwe.
1 opmerking:
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Webcam, I hope you enjoy. The address is http://webcam-brasil.blogspot.com. A hug.
Een reactie posten