Peeskeek

Het was pasen, en het ging niet ongemerkt aan mij voorbij. Net als aan Peter. Hij was gisteren naar Dordrecht gekomen om samen met mijn ouders Pasen te vieren. Dit ging echter niet gepaard met het luisteren naar de Mattheüs Passion, laat staan paaseitjes zoeken op het balkon. Wij hebben Pasen gevierd aan tafel, op de bank maar ook in Rotterdam. Want in Rotterdam was er een vlooienmarkt, dus onderdak om te schuilen tegen het winterse weer. Het was een aantal jaar geleden op de Zuidlaarder markt dat ik me bedacht, en dat moment kan ik nog goed herinneren, dat ik mijn hart op kan halen tussen de vlooien, op de rommelmarkt.De waarheid is smerig.

En zo was het dat ik, mijn broertje, mijn moeder, mijn vader en mijn man op zoek gingen naar iets wat hun kon behagen. Ik kocht een pakje briefpapier voor 70 cent met mooie roze bloemetjes erop. Ik hou van briefpapier en ik hou van schrijven. Alleen gaan die twee zelden samen omdat briefpapier vaak zo klein is. Toen vond ik twee boekensteunen. Beiden met een lezende poes erop. Peter stemde er gelijk mee in.
Na lang rondstruinen door de Alexanderhal vond ik een kraam met kraaltjes, touwtjes en andere zooi. Maar voor mij interessant genoeg om als waardevol te kunnen worden beschouwd. Bij een aardige vrouw, of was ik slechts haar klant(?), kocht een een paar strengetjes touw om arbandjes van te kunnen maken. Mijn creatieve geest heeft zo nu en dan ook zijn uitlaat nodig.

Op de terugweg in de auto reflecteerde we er met zijn allen op los. Mijn moeder viel het type mensen op dat daar liep, wij konden dat niet ontkennen. Ik maakte toen het onderscheid tussen mensen die daar voor levensonderhoud zijn en artistieke zoekers. Ik vind mezelf een absoluut artistieke zoeker, ik heb er in feiten niks van nodig. De boekensteunen zijn amper van praktische waarde omdat ze niet heel stevig zijn. Van het setje briefpapier zal ik waarschijnlijk alleen de enveloppen gebruiken om het mooie motiefje (en omdat het heerlijk naar wierrook rook(. En de touwtjes zal ik opbergen tot het moment dat ik ze weer terugvind.

Maar het onderscheid tussen mij en de rest bleek niet gerraffineerd genoeg. Mijn broertje, mijn moeder en mijn vader vonden zichzelf geen artistieke zoekers. Voor mijn vader was de markt waarschijnlijk niet specifiek genoeg voor zijn interesses, hij was de gezellige meeloper, mijn broertje kocht een paar dvd's, hij is de koopjesjager. Mijn moeder, is gewoon mijn moeder en heeft er plezier in samen met ons ergens naar toe te gaan. En Peter, tja, hij was er voor mij. Peter blijft Peter, praktisch en zo nu en dan gecharmeerd van een beeldig uiltje of een LP. Maar zonder mij, zou hij daar nooit geweest zijn.