Op zoek naar voldoening

[Hoornse plas, waar ik gisteren naar toe gefietst ben, vlak bij Groningen]

Dagen openbaren zich als ongeopende pakjes. Je kan er opeens zoveel meedoen en ik kan verrassingen weer waarderen. Ik zal niet veel verder gaan in dit dramatisch betoog, zo overtuig ik straks nog andere mensen om ook te stoppen met hun studie. En dat zou nooit mijn bedoeling zijn, want studeren is iets heel moois.
Vandaag hebben we bloemen van de buren gekregen omdat ze gaan verhuizen. Dat verband moet als volgt opgevat worden. Eigenlijk zagen we ze niet zoveel, en als we hun aanwezigheid gewaar werden was het met onze oren aan de muur om te luisteren naar haar geschreeuw en zijn gesus of was het gemopper? Zij klopte op onze deur vanmiddag, en kwam ons een bos bloemen aanbieden, niet met de intentie ons daadwerkelijk, überhaupt bloemen te geven. Maar met de gedachte dat ze anders toch maar zouden verpieteren in hun oude huisje. Ik wens de buren veel plezier bij het betreden van hun nieuwe woning. Ik ben een angsthaas en omdat we elkaar eigenlijk nooit gesproken hebben zullen ze me dit ook nooit horen zeggen: bedankt voor de bloemen. Peter heeft ze vriendelijk aangenomen.

Inmiddels sta ik ingeschreven bij het studentenuitzenbureau en lopen er nog wat enkele sollicitaties. Ik vind het enerzijds prettig om nu wat tijd te hebben voor de dingen die ik leuk vind om te doen. Anderzijds voel ik me schuldig, vooral tegenover mijn medestudenten. Daarom wil ik ook zo snel mogelijk aan het werk, ik wil me zelf uitputten, voldaan kunnen zijn met wat ik gedaan heb. Werken zal een echt excuus zijn om maar niet met mn studie bezig te zijn.

Ik hou me nu zoal bezig met het haken van een pop, ik kijk er echt naar uit naar het moment dat ze af is. Ik hoef nog maar een armpje te haken en dan kan ik 'haar' in elkaar gaan zetten en kan ik kleertjes voor haar maken. Verder ben ik me gaan verdiepen in de biologie van plantjes en hoe ik ze 'voort kan planten'. Bijna letterlijk: uit de plantjes die ik heb pluk ik wat blaadjes en laat er in een bakje water worteltjes aan groeien. Het is nog een beetje uitproberen wat wel lukt en wat niet. Ik vind het mooi en leuk om te zien als iets ook daadwerkelijk gaat groeien. Ik voel me een miniatuur god als zo'n plantje kleur behoud en z'n potje uit groeit. Er zijn helemaal geen bijtjes of windvlagen voor nodig om meer plantjes te krijgen, een toegestoken mensenhand kan soms genoeg zijn...