Rustig gezeten in de blauwe, gestofzuigde bank geniet ik van het laatste kopje thee dat Lady Grey mij deze avond te bieden heeft. Elke keer als ik in de Albert Heyn ben loop langs het theeschap en doet het mij een groot verdriet dat de mederwerkers van de AH het plaatsje van Lady Grey hebben verruild voor een ordinaire Earl Grey.
Lady Grey, je smaakte als het dropje na de maaltijd en naar de krenten in de pap. Lieve Lady Grey je was niets dan krenten. Je was verrukkelijk. Maar het mocht niet zo zijn dat dat je bleef. Je moet weten dat ik in mijn theekastje zelfs een speciaal laatje voor jou had vrijgelaten. Nu je er niet meer bent laat ik je laatje eerbiedig leeg. Totdat ik Albert heyn besluit, na luid protest van mij geboeid en al aan een winkelwagentje, je weer terug te brengen waar je hoort. In de winkel, waar ik je kan kopen. Ik zal je missen, je sinaasappelblaadjes en je zware nasmaak waardoor ik alle ellende van de dag vergat. Ik hoop dat je snel terugkomt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten