Nooit gedacht dat ik met een tas van de 'Fifty-six', een kledingwinkel waar voornamelijk tuttebellen komen (zo ben ik van mening) zou lopen, ik voelde me er niet prettig bij, ik hoopte maar dat mijn sandalen en teenringen het symbool van de tas zouden tegenspreken. Maar helaas, ik hoefde dit argument niet een keer te gebruiken, mijn verschijning riep geen vraagtekens op. Blijkbaar is het geoorloofd in het straatbeeld van de Herestraat.
In de winkel van wierook en welgenoegen was het niet anders. Ik kocht oorbelletjes omdat ik mijn glazen ring vanochtend kapot heb laten vallen, onevenredige compensatie van decoratieve aanhangels geeft een vreemd gevoel, en onbestemd. De mevrouw van de winkel gaf mij een advies mee, met trage en indringende stem zei ze:'luister naar je innerlijke stem.' Waar ze op doelde begrijp ik nog steeds niet, maar ik moest er, hoe goed bedoeld ook, wel om lachen.
De rest van de middag ging voorbij. Nooit gedacht dat een die paar uur konden bijdragen aan de rust die ik nu voel. Zonder bijgelovige associaties kijk ik, zonder dat iemand mij ziet, naar buiten. Ik draag mijn nieuwe vest, net nieuw, ik voel er weinig bij, enkel lekker warm en dat is genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten