De weelde van een ovenschotel

"Variatietips:

Voor een dagje zonder vlees, verwarm de melk met de inhoud van dit zakje in een pan en roer daar 450 g aardappels in schijfjes, 450 g brocoliroosjes en 100 g gerookte zalreepjes door. Doe het mengsel in een ovenschaal en verdeel een bakje ricotta (250g) erover. Oventijd en temperatuur blijft gelijk."

Is het zo dat vis geen vlees is? In de tijd dat ik Peter ken ben ik me gaan beseffen dat het helemaal niet logisch is dat vis geen vlees zou zijn. Überhaupt heb ik het nooit begrepen waarom iemand die vegetariër is vis eet. Waarom wel een vis op je bord maar geen broodje hamburger? Het enige verschil is, volgens mij, dat de hamburger weinig meer lijkt op een varken en de vis nog gewoon een vis is, qua vorm althans, hij zal niet gaan zwemmen in je buik.

Ik begrijp niet zo goed waar het idee vandaan komt. En mijns inziens wordt het ook door nepvegetariërs als excuus gebruikt om toch nog een visje naar binnen te kunnen werken. Uiteraart is het in deze maatschappij lastig om je compleet van dierlijke stoffen te ontzien. De verleiding kan niet alleen groot zijn maar is ook nog eens het gemak van de consument. De moeite die je ervoor moet doen om puur vegetarisch/veganistisch te eten wordt dan werkelijk groot. Totdat je weet wat je wel en niet kan kopen.

Vanavond maak ik een ovenschotel, met gehakt. Het is ons gemak geworden 'het' gehakt te noemen. Wij kopen vegetarisch gehakt. In tegenstelling tot echt gehakt kan ik dit zonder walging eten. Het is altijd een gezonde gewoonte van mij geweest om het echte vlees te verafschuwen, en te mopperen als het dan toch weer op mijn bord lag. Stiekem vond ik de hamburger wel lekker, maar gelukkig gingen mijn principes overspelen toen ik Peter leerde kennen.